Sudrïena

Het is vrijdagmiddag , eind april 2017 en ik maak me net klaar om met wat vrienden een (klein) drankje te gaan doen op het strand. Even het weekend inluiden.

Open album

Nog geen twee minuten nadat ik het strand op loop, gaat mijn telefoon; ‘Kom je snel naar de Kraamkliniek, S. gaat bevallen!’. Ik maak een sprongetje, neem snel afscheid van iedereen en spring in de auto! Snel even langs huis, mijn camera ophalen en iets te eten mee (je weet nooit hoe lang het gaat duren) en een kleine drie kwartier later loop ik de Kraamkliniek binnen. Ik begrijp van de vroedvrouw dat S. ieder moment overgebracht kan worden naar de verloskamer en ik zorg dat mijn camera’s en ik klaar zijn. Overal een nieuwe geheugenkaart in, batterijen zijn vol, ik ben er klaar voor!

Nadat S. op de verloskamer ligt begin ik voorzichtig met de eerste foto’s. S. houdt zich kranig. Ze volgt de aanwijzingen van de vroedvrouw goed op en na enkele zware weeën weggepuft te hebben mag ze eindelijk persen. Om 19:43 uur (nog geen anderhalf uur nadat ik aangekomen was) is daar dan babygirl S.! Wauw, wat heeft mama S. het goed gedaan! RESPECT! Blakend van gezondheid en met een stel krachtige longen komt baby S. ter wereld. Mama, papa en oma zijn door het dolle. Tranen van vreugde vloeien rijkelijk en baby S. wordt overstelpt door aandacht, knuffels en hopi liefde. Wat een warm welkom. Ik schiet zelf bijna vol maar dat kan natuurlijk niet, ik moet foto’s maken. Wat blijft het mooi en bijzonder om getuige te mogen zijn van zoiets bijzonders.

En dan te bedenken dat mama S. 21 jaar geleden ter wereld kwam bij dezelfde vroedvrouw die nu haar dochter geboren liet worden. De cirkel is rond! Misschien over 21 jaar….

Ik maak nog wat foto’s terwijl baby S. wordt gewogen en gecontroleerd en dan neem ik afscheid. Baby S. ik wens je alle liefde van de wereld maar met zulke ouders kan dat niet anders 😍.